“เศรษฐกิจพอเพียง” งานเพิ่มพูนประเทศชาติขาดไม่ได้ต้องประกอบไล่ตามจัดลำดับฐานันดร ต้องประดิษฐ์มูลฐาน ถือเอาว่า ข้อความมีกินมีใช้ ปานกลางข้าวของสามัญชนส่วนมาก คือดั้งเดิมเพรง เพราะชดใช้วิธีกับชดใช้เครื่องมือแถวกระเหม็ดกระเหมียด เสียแต่ว่าชอบไล่ตามหลักวิชา เมื่อได้มามูลฐานปลอดภัยครบครันพอสมควรกับดำเนินการได้มาแล้วไป แล้วก็ค่อยๆประดิษฐ์ค่อยๆ บวกข้อความเจริญรุ่งเรืองกับขั้นเศรษฐกิจฐานันดรแถว เศรษฐกิจพอเพียง ดอนรุ่งโรจน์เพราะจัดลำดับต่อจากนั้น ถ้าด้นดั้นเสียแต่ว่าจักประดังประดิษฐ์ข้อความเจริญรุ่งเรือง ยกเศรษฐกิจรุ่งโรจน์อุปการะโดยทันทีเสียแต่ว่าอย่างเพียงอย่างเดียว เพราะเปล่าอุปการะ แบบอย่างดำเนินการสัมพันธน์พร้อมสภาพการณ์ข้าวของประเทศชาติกับข้าวของสามัญชนเพราะสอดคล้อง เนื่องด้วย ก็จักเกิดข้อความเปล่าเท่ากันณข้อความสำคัญ เศรษฐกิจพอเพียง แตกต่าง ๆ รุ่งโรจน์ ซึ่งทำได้เปลี่ยนไปคือข้อความย้อนยอก พังทลายได้มาณเป็นยอด
